ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ?
Πρώτα από όλα για να μην παρεξηγηθώ από τον τίτλο, το ερώτημα μου είναι πραγματικό κ όχι ρητορικό. Δηλαδή αν κάποιος μπορεί να με διαφωτίσει επί του θέματος θα το δεχτώ με συγκαταβατική διάθεση.
Διότι από αυτά που διαβάζω και από την προσωπική μου εμπειρία ως φοιτητής παρατήρησα ότι μερικές από τις δρατηρίοτητες των φοιτητικών παρατάξεων είναι οι εξής:
-- διοργάνωση πάρτυ, μετατρέποντας τους χώρους του πανεπιστημίου σε νυχτερινά club.
-- διοργάνωση εκδρομών με κανέναν απολύτως εκπαιδευτικό χαρακτήρα( εκτός αν η Μύκονος έγινε sillicon valley και έχω μείνει πίσω).
-- Κατακρεούργηση της (ήδη υποβαθμισμένης) αισθητικής των χώρων των πανεπιστημίων με αμέτρητες αφίσες και πανό κενού περιεχομένου.
-- Κλείσιμο σχολών(καταλήψεις) χωρίς τεκμηριωμένη και ενιαία κατάθεση ρεαλιστικών προτάσεων και πλήρης αδυναμία σχεδιασμού νέων και πιο αποτελεσματικών μορφών διεκδίκησης.
-- Διαμεσολάβιση με κομματικά κριτήρια για ευνοϊκή μεταχείριση φοιτητών (είτε αναφερόμαστε σε βαθμούς, είτε σε χρονικές προθεσμίες, είτε σε γραμματειακές διευκολύνσεις).
-- Και μολίς προχθές διαβάζω για λίστες που παρέδιδαν ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ με τα ονομάτα των εκλεκτών τους για εισαγωγή σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα.
Πέρα από όλα αυτά, όσοι κινούνται στους χώρους των πανεπιστημίων κάτι θα έχουν ακούσει για τον σκοτεινό ρόλο και τις μεθοδεύσεις των κομματικών παρατάξεων.
Δεν θεωρώ ότι πρέπει να καταργηθούν οι φοιτητικές ομάδες που μπορούν να ασκήσουν εποπτικό έλεγχο αλλά και να προσφέρουν στην ακαδημαϊκή, ερευνητική ακόμα και διοικητική βελτίωση των πανεπιστημιακών σχολών. Όπως πιστεύω ότι μπορεί, ακόμα και με το υπάρχον καθεστώς, να υπάρχουν πρόσωπα και παρατάξεις με θετικό ατομικό ή και θεσμικό έργο.
Αλλά δεν μπορώ να μην προβλήματίζομαι από φοιτητικές παρατάξεις που λειτουργούν ως παρακλάδια των πολιτικών κομμάτων, που χρηματοδοτούνται από αυτά και υιοθετούν άκριτα τις στενά κομματικές προτάσεις τους, που αναλώνουν τον χρόνο τους σε διοργάνωση πάρτυ και άλλων διασκεδάσεων, που καταφεύγουν σε καταλήψεις χωρίς σκοπό και χωρίς αντίλογο, που ανάγουν σε κορυφαίο στόχο τους τις δημοσίες σχέσεις και την τακτοποίηση των "δικών μας", θεωρώντας επιτυχία τους την αναπαραγωγή του πολιτικού συστήματος που δήθεν αναθεματίζουν.
RSS: